Afghanistan Analysts Network – English

Rights and Freedoms

New Commissioners for Human Rights: An End to the Standstill, or an End to Human Rights? [Amended]

Sari Kouvo 15 min

A reshuffle of the commissioners of the Afghanistan Independent Human Rights Commission (AIHRC) seems to be moving closer. However, the criteria along which new candidates are chosen remain unclear and subject to (factional) politicking. There is a grave danger that human rights concerns will fall victim to these unrelated considerations. At least four new appointments are to be expected at the AIHRC – and who these commissioners are will certainly have an impact on whether the AIHRC continues to be an outspoken defender of human rights. AAN’s Sari Kouvo, Said Reza Kazemi and Ehsan Qaane provide an update.

The necessity of appointing new AIHRC commissioners has existed for almost two years now. In January 2011, one of the commissioners of the AIHRC, Hamida Barmaki, was killed in a suicide attack. In December 2011, President Hamed Karzai removed three of the remaining eight commissioners – Ahmad Nader Nadery, Ahmad Fahim Hakim and Mawlawi Gholam Mohammad Gharib  – formally because their mandates had expired (for discussion, see AAN blog here). Rumours and some media reporting at the time suggested, however, that particularly the removal of Commissioners Nadery and Hakim was also linked to their outspokenness about electoral fraud in the 2009 presidential elections. Nadery’s involvement in preparing the, yet to be released, AIHRC conflict-mapping report documenting war crimes in Afghanistan from 1978 to 2001 was also, especially in international media, but also in local Afghan media, mentioned as a possible reason for his removal (see hereherehere and here). Finally, in October 2012, the AIHRC Board of Commissioners dismissed one of the remaining commissioners, Abdul Karim Azizi, allegedly because he was creating unnecessary hurdles in the day-to-day administration of the AIHRC and had accused the chair of the Commission of corruption and discrimination (read more here).
Sima Samar, the chair of the Commission, reacted strongly against the removal of some of her commissioners in December 2011. While changes had been expected, it was not expected that the commissioners would be removed while Samar was abroad and without her or the removed commissioners’ prior consultation. Samar also made the certainly reasonable demand that the president consult with her before appointing new commissioners; as chair having a say about who you work with and an opportunity to ensure they have necessary qualifications is obviously important.

While Samar herself a few months back received welcomed international recognition for her work through the Right Livelihood Award, better known as the ‘Alternative Nobel Prize’ (see AAN’s blog)(1), the Commission has also been working under increasing pressure in the country. It has so far failed to release the much debated conflict-mapping report that documented war crimes in Afghanistan in 1978–2001. Some civil society actors have perceived this as an example that the Commission is becoming less ready to speak out about human rights violations (see Hasht-e Sobh, 30 May 2012),(2) and Samar has recently responded to their critics by saying that the Commission is ‘neither afraid nor under pressure’, that ‘political will’ is lacking to address past atrocities and that the decision to do so can only be made by the Afghan government with the backing of the international community. The report would be a welcome complement to the Commission’s documentation of current human rights violations and war crimes, and it would be the first official documentation of past war crimes in Afghanistan. The Commission has also been criticized for the political engagements (real and perceived) of Samar herself and some of her team.(3)

As a result, the Commission has been limping along with only four of its nine commissioner posts filled, and with one of the commissioners speaking against the Commission. It has been treading an increasingly fine line between being an independent, outspoken voice on human rights in an environment that is becoming increasingly hostile to such voices.

In the weeks and months following the December 2011 removals, different Afghan civil society networks lobbied for their own lists of candidates, on the one hand, and the adoption of a transparent procedure for the appointment of the commissioners, on the other hand. The question about the AIHRC appointments further exacerbated the rift within organized civil society, mainly between the newly established Civil Society Coordination Jirga and the more established civil society networks such as the Afghan Civil Society Forum-Organisation (ACSFo), the Civil Society and Human Rights Network (CSHRN), Afghan Women’s Network (AWN) and the Transitional Justice Coordination Group (TJCG), a less formal network than the three fore-mentioned ones. This rift, as discussed in a previous AAN blog is not clear cut; internal conflicts have also emerged – as have individual ambitions.

The Coordination Jirga has supported the removal of the commissioners, arguing that two terms are enough for all commissioners. It did also quickly present the President’s Office with a list of around thirty persons that, according to its own opinion, fulfilled the qualifications set forth in the bylaw of the AIHRC and in the Paris Principles.(4) The independence of the Coordination Jirga has, however, been questioned. Or, as one civil society activist added, when talking to AAN on the condition of anonymity, ‘In a few years’ time we will have no independent bodies in Afghanistan; we will only have a government human rights commission and a government civil society.’

The established networks – ACSFo, CSHRN and TJCG – also first took the approach of presenting the President’s Office with a list of names to fill the commissioner posts, but later requested additional time from the President’s Office to develop a transparent process for appointing the commissioners, a process that would further clarify the demands set forth in the Paris Principles. About a month later, these networks presented the president with a suggestion that a selection committee be established to identify the commissioners. The proposed committee would consist of, among others, representatives from civil society, parliament and UNAMA. According to civil society sources, the president rejected the idea of foreigners on the selection committee, and his office did not respond when civil society organised a press conference on the issue. The civil society’s different lists of candidates, as well as their attempts to develop a more transparent process for the appointments, was then left ‘hanging in the air’ and it is unclear to what extent civil society has been able to influence the current discussions about the appointments within government.

Almost a year after the main removals, and after a few waves of rumours, including a rather persuasive one that most of the old commissioners would have been de facto reinstated, there now finally seems to be serious movement on the appointments. This has also been the official line by Samar, emphasised also in a Tolo News interview on Tuesday: Samar stressed that the commissioners are appointed by presidential decree, and that no new commissioners have been appointed (see here). However, over the past week, it has been rumoured that five names have been put forth for the commissioner posts. The following names have been mentioned by to AAN by representatives on Afghan civil society: Hawa Alam Nuristani, Qadria Yazdanparast, General Ayub Asil, Mawlawi Abdul Rahman Hotak and the commissioner dismissed by the AIHRC Board of Commissioners, Abdul Karim Azizi (for brief bios of the four ‘new’ candidates, see footnote.(5) AAN does not know if these are the only candidates discussed or if they have been officially presented to Samar.

The forthcoming appointments are crucial, as Samar needs a team that has the capacity and engagement to work on human rights in the very complex environment that Afghanistan presents. The quality of the commissioners will largely define the future capability, if not continued existence, of the Commission. It is then important whether the new appointees will be acceptable to Samar’s quality criteria; rumours suggest not. Former Commissioner Azizi has of course already been rejected by Samar, and some of the new candidates seem to lack human rights expertise.

But what will happen if Samar rejects the candidates proposed by the president? Will the president listen to Samar or replace her as well? Replacing Samar, especially as most of her core team has already been removed, would have serious repercussions for the Commission’s work – and for human rights in Afghanistan. Considerable investment – human and financial – has gone into building the Commission and its regional offices into the much needed watchdog and champion for human rights that it is today. Appointing commissioners with less independence, experience and knowledge could destroy the Commission almost overnight.

It will be interesting to see how the civil society networks react. In the interview in Tolo News already discussed above, Mir Ahmad Joyenda of the Afghanistan Research and Evaluation Unit (AREU) emphasised that the president is not making the appointments as he is ‘involved in deal-making and wants to silence the Commission’ (AAN’s translation); On 26 November, in a public statement, ACSFo did welcome the movement on the appointments, but also emphasized that there was still no transparency in the appointments process and that concerns remain that commissioners without engagement and experience might be appointed – and that this would undermine the Commission.(6)

(1) Currently she is in India to receive the Mother Teresa Memorial International Award for Social Justice.

(2) Source: AAN media monitoring.

(3) Samar has reluctantly added her name to a list of advisors to the newly established human rights-oriented Rights and Justice Party; the president is known to not appreciate political party involvement of his cabinet members and other appointees.

(4) Interview in January 2012 with Abdul Rahman Hotaky, the head of the Afghan Organisation for Human Rights and Environmental Protection (AOHREP) and, at the time, acting head of the Coordination Jirga.

(5) Brief bios of the four possible new candidates:

– Hawa Alam Nuristani is currently a member of the High Peace Council. She is a journalist by education and has served as a Pashto news presenter in Radio and Television of Afghanistan (RTA) (Afghan state-run television station) and as the head of the department of communications and publications at the Ministry of Women’s Affairs (MoWA). She was also a member of parliament between 2005 and 2010;

– Qadria Yazdanparast is a lawyer. During the presidency of Burhanuddin Rabbani, she headed the institute for women that preceded the Ministry of Women’s Affairs. She has a Jamiati background and also was a member of the 2005–2010 parliament where she chaired the human rights committee of the lower house;

– General Ayub Asil Mangal is from Paktia, has studied at the Police Academy in Kabul and also abroad. He served from 2004 to 2012 as a member of Independent Electoral Commission, has been a lecturer at the Faculty of Law at Kabul University and has worked at the Ministry of Interior;

– [The bio of Mawlawi Abdul Rahman Hotak is currently being double-ckecked. To be updated]

(6) AAN’s translation of ASCFo press release: 

Statement of the Afghan Civil Society Forum – Organisation on the Selection of the Members of the Afghanistan Human Rights Commission

Kabul, 6 Qaus 1391 [26 November 2012]

Speculations and rumours on the re-appointment of the Commissioners of the Afghanistan Independent Human Rights Commission have placed Afghanistan’s civil society and human rights activists at the crossroads of hope and fair . Hope that the controversial saga of the appointment of the Commissioners of the Afghanistan Independent Human Rights Commission is reaching its end. Fear that the principle of consultation, as contained in the Paris Principles, may be ignored in the appointment of the Commissioners and that the selection of the Commissioners may be influenced by unconventional standards that will launch the AIHRC on a deviated path against its raison d’être.

The Afghan Civil Society Forum-organisation regards the Afghanistan Independent Human Rights Commission as a national, dynamic and active institution and is gravely concerned about the appointment of Commissioners that will obstruct its dynamism. Recognising that the appointment of the Commissioners falls into the remit of the authorities of the country’s leadership, ACSF-o urges the president of Afghanistan to adopt a broad and future-looking perspective on this institution so that the destiny of human rights in Afghanistan will not be determined by its violators.

Emphasising its previous positions, ACSF-o considers the principles and standards of impartiality, meritocracy, consultation and faith in human rights as the main and inviolable criteria in the appointment of the Commissions and reminds that these criteria should be assessed in the framework of a transparent process and that civil society plays an important role to shape it.زدن از کمیسیون از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان (AIHRC) به نظر می رسد نزدیک تر است. با این حال، معیارهای جدید انتخاب شده اند که در طول آن نامزد باقی مانده، مشخص نیست و به (جناحی) سیاسی است. خطر بزرگی است که حقوق بشر نگرانی قربانی به این ملاحظات نامربوط سقوط وجود دارد. حداقل چهار برای قرار ملاقات جدید را در کمیسیون مستقل حقوق بشر انتظار می رود – و این کمیسیون قطعا باید تاثیر در مورد اینکه آیا کمیسیون مستقل حقوق بشر همچنان به عنوان یک مدافع صریح از حقوق بشر است. AAN ساری Kouvo، گفت: رضا کاظمی و احسان Qaane ارائه بروز رسانی شده است.

ضرورت انتصاب جدید کمیسیون مستقل حقوق بشر برای تقریبا دو سال در حال حاضر وجود داشته است. در ژانویه 2011، یکی از اعضای این هیئت از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، حمیده برمکی، در یک حمله انتحاری کشته شد. در دسامبر 2011، رئیس جمهور حامد کرزی، حذف سه تن از هشت کمیسیون – احمد نادر نادری، احمد فهیم حکیم و مولوی غلام محمد غریب – به طور رسمی به دلیل حکم خود را (برای بحث و گفتگو، نگاه کنید به وبلاگ AAN) فوت کرده بود. شایعات و برخی از گزارش رسانه ها در آن زمان نشان می دهد، با این حال، که به ویژه حذف کمیسیون نادری و حکیم نیز به outspokenness خود را در مورد تقلب در انتخابات در سال 2009 انتخابات ریاست جمهوری مرتبط است. درگیری نادری را در آماده، هنوز به شود منتشر شده، کمیسیون مستقل حقوق بشر تعارض-نقشه برداری گزارش مستند جنایات جنگ در افغانستان 1978-2001 بود نیز، به ویژه در رسانه های بین المللی، بلکه در رسانه های محلی افغانستان، ذکر شده به عنوان دلیل ممکن است برای حذف خود را (نگاه کنید به در اینجا، اینجا، اینجا و اینجا). در نهایت، در اکتبر 2012، هیئت کمیسیون مستقل حقوق بشر از کمیسیون را رد کرد یکی از کمیسیون های باقی مانده، عبدالکریم عزیزی، که گفته می شود چرا که او در ایجاد موانع غیر ضروری در دولت روز به روز از کمیسیون مستقل حقوق بشر و رئیس کمیسیون فساد متهم کرده بود و تبعیض (اینجا بیشتر بخوانید).
سیما سمر، رئیس کمیسیون، به شدت در برابر حذف برخی از کمیسیون های خود را در دسامبر 2011 واکنش نشان داد. در حالی که انتظار می رود تغییرات شده بود، انتظار نمی رود که در کمیسیون حذف خواهد شد در حالی که سمر در خارج از کشور و بدون او و یا مشاوره قبل از کمیسیون حذف شده است. سمر همچنین تقاضا قطعا منطقی است که رئیس جمهور با او مشورت قبل از انتصاب در کمیسیون های جدید، به عنوان صندلی داشتن می گویند که شما با کار و فرصت تا اطمینان حاصل شود که دارای صلاحیت های لازم است بدیهی است که مهم است.

در حالی که سمر خودش را چند ماه به عقب را دریافت به رسمیت شناختن استقبال بین المللی کار خود را از طریق جایزه امرار معاش راست، بهتر است به عنوان “جایگزین نوبل جایزه ‘(وبلاگ AAN است را ببینید) (1) شناخته شده است، این کمیسیون نیز شده است کار تحت فشار فزاینده در کشور است. تا کنون موفق به انتشار بسیار مورد بحث تعارض نقشه برداری گزارش جنایات جنگی در افغانستان در سال 1978-2001 ثبت شده است. برخی از فعالان جامعه مدنی این کار را به عنوان یک مثال که کمیسیون در حال تبدیل شدن به کمتر آماده به صحبت کردن در مورد نقض حقوق بشر (نگاه کنید به هشت صبح، 30 خرداد 2012)، (2) و سمر به تازگی پاسخ به منتقدان خود را با گفتن درک است که کمیسیون است نه ترس و نه تحت فشار ‘، که اراده سیاسی وجود ندارد برای رسیدگی به جنایات گذشته و این که تصمیم به انجام این کار تنها می تواند توسط دولت افغانستان با حمایت جامعه بین المللی ساخته شده است. این گزارش می تواند یک مکمل خوش آمدید! به اسناد کمیسیون از نقض حقوق بشر و جنایات جنگی، و این امر می تواند اسناد رسمی برای اولین بار از جنایات جنگی گذشته در افغانستان است. کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز برای درگیری های سیاسی (واقعی و درک) سمر خود و برخی از تیم او انتقاد شده است. (3)

به عنوان یک نتیجه، این کمیسیون شده است شلی به همراه تنها چهار نفر از 9 پست کمیسر آن پر است، و با یک از کمیسیون صحبت کردن در برابر کمیسیون. این تاسیسات به طور فزاینده ای خوب بین یک خط مستقل، صدای صریح در مورد حقوق بشر در محیط زیست است که در حال تبدیل شدن به طور فزاینده ای خصمانه به صدای.

های مختلف شبکه های جامعه مدنی افغانستان در هفته ها و ماه های پس از دسامبر 2011 از بین بردن لابی برای لیست خود را از نامزدها، از یک سو، و تصویب یک روش شفاف برای انتصاب کمیسیون، از سوی دیگر است. سوال در مورد قرار ملاقات های کمیسیون مستقل حقوق بشر بیشتر تشدید شکاف در درون جامعه مدنی سازمان یافته، به طور عمده بین تازه تاسیس جامعه مدنی هماهنگی جرگه و بیشتر به ایجاد شبکه های جامعه مدنی مانند جامعه مدنی افغانستان انجمن سازمان (ACSFo)، جامعه مدنی و حقوق بشر شبکه (CSHRN)، شبکه زنان افغان (AWN) و گروه هماهنگی عدالت انتقالی (TJCG)، شبکه های رسمی کمتر از سه لذا ذکر است. این شکاف، همانطور که در وبلاگ قبلی AAN بحث روشن است برش و درگیری های داخلی را نیز پدید آمده است – به عنوان جاه طلبی های فردی است.

جرگه هماهنگی حذف کمیسیون حمایت کرده است، با این استدلال که دو دوره به اندازه کافی برای همه کمیسیون. آیا این نیز به سرعت در حال حاضر دفتر رئیس جمهور با لیستی از حدود سی نفر از افراد که، با توجه به نظر خود آن، برآورده مدارک مندرج در آئین نامه از کمیسیون مستقل حقوق بشر و در اصول پاریس. (4) استقلال جرگه هماهنگی دارد با این حال، مورد سؤال قرار گرفته است. یا، به عنوان یک فعال جامعه مدنی اضافه شده است، در هنگام صحبت با AAN نخواست نامش فاش شود، در چند سال زمان ما به هیچ سازمان های مستقل در افغانستان داشته باشند، ما فقط یک دولت کمیسیون حقوق بشر و جامعه مدنی دولت است. ‘

شبکه تاسیس – ACSFo، CSHRN و TJCG – 1 در زمان رویکرد از ارائه دفتر رئیس جمهور با لیست از اسامی به پر کردن پست ها کمیساریای، اما بعد از درخواست زمان اضافی از دفتر رئیس جمهور به توسعه روند شفاف برای انتصاب کمیسیون، یک فرایند است که بیشتر روشن شدن مطالبات مندرج در اصول پاریس. این شبکه حدود یک ماه بعد، رئیس جمهور با یک پیشنهاد است که کمیته انتخاب می شود به منظور شناسایی کمیسیون ارائه شده است. کمیته پیشنهادی عبارتند از، در میان دیگران، نمایندگانی از جامعه مدنی، پارلمان و UNAMA. با توجه به منابع جامعه مدنی، رئیس جمهور این ایده از خارجی ها در کمیته انتخاب را رد کرد، و دفتر او هیچ جوابی نداد که جامعه مدنی به سازماندهی یک کنفرانس مطبوعاتی در مورد این مسئله است. لیست های مختلف جامعه مدنی را از نامزدها، و نیز تلاش خود را برای توسعه روند شفاف تر برای انتصاب، و سپس سمت چپ شد “حلق آویز در هوا ‘و معلوم نیست به چه جامعه میزان مدنی شده است شده است قادر به تحت تاثیر قرار بحث کنونی در مورد انتصاب در دولت.

تقریبا یک سال پس از حذف و پس از چند امواج از شایعات، از جمله و نه متقاعد کننده است که بسیاری از کمیسیون های قدیمی می شده اند عملا ابقاء وجود دارد، در حال حاضر در نهایت به نظر می رسد حرکت جدی در قرار ملاقات است. این نیز خط رسمی ثمر بوده است، همچنین در یک مصاحبه ها اخبار طلوع در روز سه شنبه تاکید کرد: سمر تاکید کرد که کمیسیون با حکم ریاست جمهوری منصوب شده است، و بدون کمیسیون جدید منصوب شده اند (اینجا را ببینید). با این حال، در طول هفته گذشته، شایعه شده که پنج نام کرده اند برای پست کمیساریای قرار داده شده است مندرج است. نامهای زیر توسط نمایندگان جامعه مدنی افغانستان به AAN اشاره می شود: حوا علم نورستانی، Qadria یزدان پرست، ژنرال ایوب اصیل، مولوی عبدالرحمان هوتک و کمیساریای اخراج توسط هیات کمیسیون مستقل حقوق بشر کمیسیون، عبدالکریم عزیزی (BIOS مختصری از چهار نامزد، “جدید” پاورقی. (5) AAN نمی دانم اگر این تنها نامزدهای مورد بحث و بررسی و یا اگر آنها را به طور رسمی به ثمر ارائه شده است.

قرار ملاقات های آینده بسیار مهم است، به عنوان سمر نیاز به یک تیم است که از ظرفیت و تعهد به کار در مورد حقوق بشر در محیط های بسیار پیچیده ای است که افغانستان را ارائه. کیفیت از کمیسیون تا حد زیادی قابلیت در آینده، تعریف وجود اگر ادامه داد: نه، از این کمیسیون است. پس از آن مهم است که آیا منصوبین جدید به معیارهای کیفیت سمر قابل قبول خواهد بود و شایعات حاکی از این نیست. کمیسر عزیزی سابق البته در حال حاضر توسط سمر رد شده است، و برخی از نامزدان جدید به نظر می رسد، فاقد تخصص در زمینه حقوق بشر است.

اما چه اتفاقی خواهد افتاد اگر ثمر نامزدهای پیشنهادی توسط رییس جمهور را رد کرد؟ آیا رییس جمهور به ثمر گوش دادن و یا جای خود را به عنوان به خوبی؟ جایگزین ثمر، به خصوص که بسیاری از تیم اصلی خود را در حال حاضر حذف شده است، می تواند پیامدهای جدی برای کار کمیسیون – و برای حقوق بشر در افغانستان است. سرمایه گذاری قابل توجهی – انسانی و مالی – را به ایجاد کمیسیون ها و دفاتر منطقه ای خود را به دیده بان بسیار مورد نیاز و مدافع حقوق بشر آن است که امروز رفته است. انتصاب کمیسیون با استقلال کمتر، تجربه و دانش می تواند این کمیسیون تقریبا یک شبه نابود کنند.

خیلی جالب خواهد بود برای دیدن شبکه های جامعه مدنی چگونه واکنش نشان می دهند. در مصاحبه در طلوع اخبار در حال حاضر مورد بحث در بالا، میر احمد Joyenda تحقیقات افغانستان و واحد ارزیابی (AREU) تاکید کرد که رئيس جمهور است انتصاب ساخت نه او به عنوان “در قرارداد، ساخت درگیر و می خواهد به سکوت کمیسیون ‘(AAN است ترجمه)، در تاریخ 26 نوامبر، در بیانیه ای عمومی، ACSFo بود استقبال از حرکت بر روی قرار ملاقات ها، اما همچنین تاکید کرد که هنوز هم وجود دارد عدم شفافیت در روند قرار ملاقات ها و نگرانی های باقی مانده است که در کمیسیون بدون تعامل و تجربه ممکن است منصوب شده – و این که این کمیسیون است. (6) تضعیف

(1) در حال حاضر او در هند است برای دریافت یادبود مادر ترزا جایزه بین المللی برای عدالت اجتماعی است.

(2) منبع: AAN نظارت بر رسانه ها.

(3) سمر اکراه افزوده شدن نام خود را به یک لیست از مشاوران به تازه تاسیس حقوق بشر حقوق گرا و حزب عدالت، رئيس جمهور شناخته شده است به دخالت حزب سیاسی از اعضای کابینه خود و منصوبین دیگر را درک نمی.

(4) مصاحبه در ژانویه 2012 با Hotaky عبدالرحمان، رئیس سازمان افغانستان برای حقوق بشر و حفاظت از محیط زیست (AOHREP)، و در آن زمان، اقدام رئیس جرگه هماهنگی است.

(5) خلاصه بایوس از چهار نامزد احتمالی جدید:

– حوا علم نورستانی است که در حال حاضر یک عضو شورای عالی صلح است. او روزنامه نگار توسط آموزش و پرورش است و تا به عنوان مجری اخبار پشتو در رادیو و تلویزیون افغانستان (RTA) (افغانستان دولتی ایستگاه تلویزیونی) و به عنوان سر وزارت ارتباطات و انتشارات وزارت امور زنان (وزارت امور زنان در خدمت ). او همچنین یکی از اعضای پارلمان در بین سال های 2005 و 2010؛

– Qadria یزدان پرست یک وکیل است. او در طول ریاست جمهوری برهان الدین ربانی، رئیس موسسه زنان که قبل از وزارت امور زنان. او دارای یک پس زمینه Jamiati و همچنین عضو مجلس 2005-2010 جایی که او به ریاست کمیته حقوق بشر مجلس نمایندگان بود؛

– ژنرال ایوب اصیل منگل از ولایت پکتیا، در آکادمی پلیس در کابل و همچنین در خارج از کشور مورد مطالعه قرار گرفت. او از سال 2004 تا 2012 به عنوان یک عضو از کمیسیون مستقل انتخابات در خدمت بوده است یک مدرس دانشگاه، در دانشکده حقوق دانشگاه کابل و در وزارت کشور مشغول به کار است؛

– [بیوگرافی مولوی عبدالرحمان هوتک در حال حاضر دو ckecked. باید به روز شود]

(6) ترجمه AAN از آزادی مطبوعات ASCFo:

بیانیه انجمن جامعه مدنی افغانستان – سازمان در انتخاب اعضای کمیسیون حقوق بشر افغانستان

کابل، 6 Qaus 1391 [26 نوامبر 2012]

گمانه زنی ها و شایعات در انتصاب مجدد از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان کمیسیون های جامعه مدنی و فعالان حقوق بشر در افغانستان در تقاطع امید و نمایشگاه قرار داده شده است. امید است که حماسه جنجالی از انتصاب از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان کمیسیون به پایان خود نزدیک است. ترس که اصل مشاوره، همانطور که در اصول پاریس موجود است، ممکن است در انتصاب از کمیسیون نادیده گرفته و انتخاب کمیسیون ممکن است تحت تاثیر استانداردهای غیر متعارف است که کمیسیون مستقل حقوق بشر را در مسیر منحرف علیه کشمش D ‘راه اندازی اتر.

انجمن جامعه مدنی در افغانستان سازمان با توجه به اینکه افغانستان کمیسیون مستقل حقوق بشر به عنوان نهاد ملی، پویا و فعال است و به شدت در مورد انتصاب از کمیسیون است که پویایی خود مانع نگران است. به رسمیت شناختن است که انتصاب کمیسیون می افتد به حواله از مقامات رهبری کشور، ACSF-O خواستار رئيس جمهور افغانستان به اتخاذ چشم انداز گسترده و در آینده، به دنبال در این نهاد به طوری که سرنوشت از حقوق بشر در افغانستان خواهد شد نمی با متخلفان آن تعیین می شود.

ACSF-O با تاکید بر مواضع قبلی خود، در نظر اصول و استانداردهای بی طرفی، شایستهسالاری، مشاوره و ایمان خود را به حقوق بشر به عنوان معیارهای اصلی و خدشه ناپذیر در انتصاب کمیسیون و یادآوری می کند که این معیارها باید در چارچوب شفاف ارزیابی روند و آن جامعه مدنی نقش مهمی را به آن شکل است.


AIHRC Human Rights